ul. Wandy 7, 53-320 Wrocław +48 882 794 249 biuro@olgarymkiewicz.pl

SYMBOLICZNE ZNACZENIE ŚWIĄT

12 grudnia 2022 Zarzadca 0 Comment

Napisała dla Was nasza specjalistka: Ewa Robak – psycholożka, psychoterapeutka psychodynamiczna

Boże Narodzenie, Wielkanoc, urodziny- ”cudowne dni”, które napełniają nas radością i dają nadzieję. Te wyjątkowe momenty pełne magii i wyczekiwane przez cały rok porządkują nasze życie i nadają szczególny, pozytywny wydźwięk upływającym dniom. W dorosłości nasze wspomnienia i uczucia związane ze świętami staną się częścią naszego życia wewnętrznego. W zależności od tego, jakie były nasze święta, uwewnętrznimy je jako radosne lub smutne stany umysłu. Gorzkie wspomnienia mające swe źródło w okresie świątecznym mogą osłabić, a czasami wręcz przytłoczyć, odsuwając na drugi plan radość z oczekiwania i świętowania. Podobnie w drugą stronę: rodzinna atmosfera, wspólne spędzanie czasu, podarki, wiara w Świętego Mikołaja dodają żarliwości emocjonalnej oraz otuchy. Święta dają dziecku, a później dorosłemu, siłę pozwalającą radzić sobie z trudami życia.

Magia Świąt

To właśnie w święta rodzice zmieniają “szarą” codzienność dziecka w krainę czarów. Zwykły świerk z lasu zmienia się w “magiczne drzewko jak ze snu”, przybrane lampkami i pięknie ozdobione. Święty Mikołaj ze swoim wielkim brzuchem jest symbolem hojności i przychylności rodziców oraz świata. Adwent- czas radosnego oczekiwania na narodziny Jezusa- przywodzi na myśl dzieciom, że i one były tak radośnie wyczekiwane.

Podarunki od Świętego Mikołaja zazwyczaj przyjmowane są przez dzieci bez żadnych wątpliwości czy ambiwalencji. Nawet jeśli dziecko nie dostanie tego, co chciało, to przyjmie prezent. Inaczej jest z prezentami od rodziców. One zawsze obarczone są jakimiś uczuciami, oczekiwaniami. Jeśli rodzic kupi dziecku coś innego, niż ono chciało, będzie się to wiązać z poczuciem dziecka, że rodzicom nie zależało, by poznać o czym ono marzy. Co bardzo ważne, wiele dzieci uważa, że nie zasługują na prezenty od rodziców, bo się źle zachowują lub źle myślą o swoich rodzicach. Podarunki od Świętego Mikołaja pozbawione są tego elementu.

Dla dziecka wszystkie rodzinne święta oznaczają suto zastawiony stół oraz rodzinę spędzającą miło czas. Święta spędzone w rodzinnym gronie pozwalają przezwyciężyć dwa najgłębsze lęki dziecka: lęk przed niedostatkiem i głodem oraz lęk przed porzuceniem. W płaszczyźnie fizycznej obfity posiłek daje rzeczywiste i symboliczne poczucie bezpieczeństwa, odgania widmo głodu. W płaszczyźnie psychicznej zgromadzenie rodzinne pokazuje dziecku, że w razie śmierci rodziców opiekę nad nim przejmą inni członkowie rodziny.

Czy wierzyć w Świętego Mikołaja?

Zarówno na poziomie świadomym, jak i nieświadomym, święta mogą być jednym z najbardziej konstruktywnych doświadczeń, w jakich dziecko bierze udział. Zapewne dużo łatwiej było przygotować święta, gdy jeszcze nie były tak skomercjalizowane. Wiąże się to, przynajmniej częściowo z oczekiwaniami dzieci co do prezentów i oczekiwaniem rodziców, że dzieci będą wdzięczne za to, co otrzymały.

Dzieci bardzo cierpią, gdy pozbawi się ich tych kilku świątecznych chwil. Potrzeba magii jest największa przez pierwszych 6 lat życia dziecka i jest odpowiedzią na potrzeby dziecka. Wiara w Świętego Mikołaja czy Zajączka Wielkanocnego kompensuje przykre doświadczenia dziecka, które, aby stać się racjonalne, potrzebuje doświadczyć baśniowości i fantastyczności . Trzeba więc pozwolić dzieciom wierzyć w Świętego Mikołaja, gdyż magia dni świątecznych dodaje otuchy, wiary w hojność świata. To właśnie podczas tych świątecznych cudownych dni dzieci znajdują się na pierwszym miejscu, są obdarzane licznymi względami i mają świadomość tego, jak są ważne dla rodziców.

Święta rodzinne mają jeszcze jeden bardzo ważny wymiar: pokazują dziecku, że ważne i właściwe jest organizowanie życia wokół przyjemnych, szczęśliwych chwil.

Ewa Robak – psycholożka, psychoterapeutka psychodynamiczna